Monday, May 08, 2006
lamo ung paniniwala ko na there's no such thing as coincidence. everything happens for a reason. at ung term na coincidence, inimbento lng ng mga tao na hindi matanggap ang reality.
parang kahapon. ikaw. ako. kami. sakto lang timing mo. at kahit gano kasimple ang usapan natin, pagbaba ko ng telepono, napangiti mo ako. kahit konti napagaan mo loob ko. ang galing mo tlaga tumiming. alam mo bakit ako masaya? kasi alam ko anjan ka lang. di ka mawawala. kahit na ano mangyari sa ating dalawa, kahit magkaiba na buhay naten, alam ko anjan ka lang.
at alam ko nakangiti ka din pagbaba mo ng fone. pano un? babaaaay? bakit kelangang mahaba? kasi masaya tayo pareho. yan. napapangiti na naman ako.
puno ang langit ng bituin..at kay lamig pa ng hangin.. *wink*
at ung samen? malaki ang paniniwala kong magiging maayos din ang lahat. malabo lang ata talaga ngayon kasi tinetest kami kung hanggang saan ang kaya namen. kaya nga tumugtog ang tuwanpor bigla. kasi pinapaimagine saken ung mga panahong nagcocomputer si brian at nagsasayaw kami sa likod nia. nakakatawa pa nga nun kasi tinanong ni brian kung theme song
namen un. pero kami, derecho lang kami sa pagsayaw.
naisip ko tuloy kung gano kasaya na maenvelope ng mga arms nia. kelan naman kaya ulet mangyayari un. soon..sana...
coz time may pass..but longer than it'll last..i'll be by your side..
nung highschool ako, madalas lalo na pag sunday nakikinig ako ng love songs sa radio.. lalo pag sunday slowdown. antagal ko ng hindi ginawa yun. kagabi na lang ulet. lamo ung feeling? na parang kinikilig ka pero wala namang dahilan. na nakangiti ka pero wala namang dapat ikangiti.
tapos parang feel na feel mo sabayan ung kanta.. parang ang highschool ng feeling.. hahaha. senti mode amp. =)
tapos sinama ako nina tito sa church nila. mula pa ata two years old ako, hinihiram na ko ni tito para isama sa church. pero syempre tumanda na, bihira na lang. pero tuwing andun ako sa church nila, parang lagi kong nafifeel ung presence ni God dun sa lugar. parang nakakatouch ung atmosphere. tapos may naisip ako. gusto kong magsucceed. as in ung mayaman na mayaman. tapos magpapatayo ako ng institution para sa mga taong walang bahay. para di na sila mabibilang sa mga sindikato. para di na sila mamamalimos. para di na sila mauulanan at matutulog sa kalye. mahirap kasi sa ngayon, hindi ko sila lahat mabigyan ng pera. at kahit
na bigyan ko sila,di ko alam kung sino ang namamatay sa gutom o kung ok lang ba sila. lalo na yung mga matatanda. ung mga di na kayang magtrabaho. sa ngayon kasi wala akong magawa. kaya sana maging mayaman ako. tapos hihingi ako ng tulong sa mga kakilala ko na mayayaman din na willing tumulong.
sana magawa ko sya ng tama.. sana mangyari nga ung naisip ko..
un. uwi ako ilocos ulet. isang linggong hiatus muna. =)
[salamat po sa pagbasa ng sinulat ko]
