Monday, May 08, 2006
lamo ung paniniwala ko na there's no such thing as coincidence. everything happens for a reason. at ung term na coincidence, inimbento lng ng mga tao na hindi matanggap ang reality.
parang kahapon. ikaw. ako. kami. sakto lang timing mo. at kahit gano kasimple ang usapan natin, pagbaba ko ng telepono, napangiti mo ako. kahit konti napagaan mo loob ko. ang galing mo tlaga tumiming. alam mo bakit ako masaya? kasi alam ko anjan ka lang. di ka mawawala. kahit na ano mangyari sa ating dalawa, kahit magkaiba na buhay naten, alam ko anjan ka lang.
at alam ko nakangiti ka din pagbaba mo ng fone. pano un? babaaaay? bakit kelangang mahaba? kasi masaya tayo pareho. yan. napapangiti na naman ako.
puno ang langit ng bituin..at kay lamig pa ng hangin.. *wink*
at ung samen? malaki ang paniniwala kong magiging maayos din ang lahat. malabo lang ata talaga ngayon kasi tinetest kami kung hanggang saan ang kaya namen. kaya nga tumugtog ang tuwanpor bigla. kasi pinapaimagine saken ung mga panahong nagcocomputer si brian at nagsasayaw kami sa likod nia. nakakatawa pa nga nun kasi tinanong ni brian kung theme song
namen un. pero kami, derecho lang kami sa pagsayaw.
naisip ko tuloy kung gano kasaya na maenvelope ng mga arms nia. kelan naman kaya ulet mangyayari un. soon..sana...
coz time may pass..but longer than it'll last..i'll be by your side..
nung highschool ako, madalas lalo na pag sunday nakikinig ako ng love songs sa radio.. lalo pag sunday slowdown. antagal ko ng hindi ginawa yun. kagabi na lang ulet. lamo ung feeling? na parang kinikilig ka pero wala namang dahilan. na nakangiti ka pero wala namang dapat ikangiti.
tapos parang feel na feel mo sabayan ung kanta.. parang ang highschool ng feeling.. hahaha. senti mode amp. =)
tapos sinama ako nina tito sa church nila. mula pa ata two years old ako, hinihiram na ko ni tito para isama sa church. pero syempre tumanda na, bihira na lang. pero tuwing andun ako sa church nila, parang lagi kong nafifeel ung presence ni God dun sa lugar. parang nakakatouch ung atmosphere. tapos may naisip ako. gusto kong magsucceed. as in ung mayaman na mayaman. tapos magpapatayo ako ng institution para sa mga taong walang bahay. para di na sila mabibilang sa mga sindikato. para di na sila mamamalimos. para di na sila mauulanan at matutulog sa kalye. mahirap kasi sa ngayon, hindi ko sila lahat mabigyan ng pera. at kahit
na bigyan ko sila,di ko alam kung sino ang namamatay sa gutom o kung ok lang ba sila. lalo na yung mga matatanda. ung mga di na kayang magtrabaho. sa ngayon kasi wala akong magawa. kaya sana maging mayaman ako. tapos hihingi ako ng tulong sa mga kakilala ko na mayayaman din na willing tumulong.
sana magawa ko sya ng tama.. sana mangyari nga ung naisip ko..
un. uwi ako ilocos ulet. isang linggong hiatus muna. =)
[salamat po sa pagbasa ng sinulat ko]
Sunday, April 30, 2006
19 days. masaya ako khapon. kasi nakita kita. kumakaway. di ko na naman mapigilan ung ngiti ko. ung gwardiya, napangiti nung nakitang nakangiti ako. nayakap na naman kita. nahawakan ang kamay mo. sa halos labindalawang oras na kasama kita, humihiling pa ko na sana madagdagan pa ng oras ang pagsasama natin. ayoko ng maghiwalay. kasi di ko alam kelan kita makikita ulet.
naglakad kahit mainit. pero masaya. kahit wala tayong napala sa paglalakad ayus lang. basta kasama kita. nanood tayo ng nba. at tuwang tuwa tayo pagka time out. nagusap tungkol sating dalawa.
luminaw ang lahat. sana. kelan kaya kita ulit makikita?
masaya ako kasi pinasaya mo ko ng todo. sana ikaw din napasaya ko.
********
AMAZING RACE
galit na galit ako dun sa dalawang lalaki. napakayabang amp! at dun sa monica at joseph. badtrip. napakasama nilang tao. hindi sila marunong tumulong sa kapwa. ewan ko bakit nila tinitingnan ang lahat as competition. naalala ko, nung nanalo si chip and kim sa isang amazing race, galit na galit din ako kasi kasamaan din ung pinairal nila. masyadong competitve amp! badtrip.
ang maskait pa nito.. after ko panoorin lahat.. sa finale nasa ilocos ako. good luck naman db? sana may studio 23 dun.
********
NBA
kung ano ang kinasaya ko sa game 2, un ang kinasakit ng loob ko sa game 3. panalo na ang spurs e. 3-0 na. badtrip. kaso hindi pa nangyari. nung naka 3pts si finley solve na ko. lalo pa nung posession ulet ng spurs dahil outside ung bola. 27 secondS? panalo na talaga e. nakangiti na ako. hindi ko alam bakit naagawan ang aking ginobili.. at di ko alam bakit napkaswerteng pumasok ang tira ni martin. un ung sinasabing kisapmata e. sa isang kisapmata, nawala lahat..
syempre masaya si iman. panalo sya. nagmukmok na lang ako dun. gusto ko pa nga umiyak kasi ambigat sa loob ko.
eto sabi ni iman saken.. words of wisdom. =)
"alam mo honey ko, gusto ko din namang mag 3-0. kaso, kelangan din maranasan ng spurs na matalo. para sa susunod, pagbubutihin na nila. hindi na nila hahayaan na maulit na matalo sila. at least alam nila kung san sila nagkamali at hindi na nila uulitin yun. sa game 4, mas gagawa sila, magwowork harder pra manalo kasi dahil sa pagkatalo nila ng game 3, nalaman nila na hindi lang ganun kadali lahat ng bagay."
[salamat po sa pagbasa ng sinulat ko]
Wednesday, April 26, 2006
pano mo sasabihin na ang isang fairy tale hindi mageend happily ever after?
masasabi mo na napakagaling naman ni god at ung pinili niang person para sayo e wala ka nang hahanapin pa. akala mo sya na talaga ung pinapaniwalaan mong taong pinanganak para makatuluyan mo.
e pano pag nalaman mong hindi pala?
at maghahanap ka sa phonebook mo ng pede mong tawagan para iyakan. pero wala ka din namang makita na makakaintindi sayo. meron siguro. pero busy sila sa buhay nila na masaya.
pano na? mas nakakaiyak ung ganun noh? wala kang mapaglabasan. parang napakahelpless mo. tapos lahat ng sakit nakatago lang sa loob mo. na kahit anong gawin mong iyak, hindi mawawala. mahirap pa nun, kelangan mo pang itago kasi baka asarin ka ng kapatid mo.
tapos ung taong akala mo sya na magpapaligaya sayo habang buhay walang pakialam. wala syang idea sa sobrang sakit na nararamdaman mo. syempre kasi wala syang pakialam. dun mo makikita na hindi ka pala importante sa kanya.
badtrip ung ganun noh? akalain mong magiintay ka ng isang buong araw, mula sa 10am na paggising mo, tapos 5pm na hindi pa rin umuuwi. umaasa ka na maguusap kayo o tatawagan ka nya pero habang tinitingnan mo umikot ung mga kamay ng orasan, wala man lang tawag. walang txt. kasi wala ngang pakialam. hanggang sa anong petsa na, di mo alam, wala ka ng halaga sa kanya.
tapos maaawa ka na naman sa sarili mo. iisipin mo bakit ikaw ganito ang nararamdaman, samantalang sya nagpapasaya.
siguro hindi lang din lahat ng fairytale masaya ang ending. ginagawa lang ng author na and they lived happily ever after ang huli para hindi sayang ang istorya.
********
you expect so much from people because you give a lot of yourself.. but not everybody can love back the way you do..
[salamat po sa pagbasa ng sinulat ko]
Monday, April 24, 2006
nanggaling kami ng ilocos. kinasal kasi ung tita ko. abay kami. =)
may sayawan nung night bago ung kasal. mejo nakakamiss kasi dati, sinasayaw kami ng mga pinsan namen lalo na nung andito pa si bok at si jp. ngayon, si jake na lang at si uncle jojo. pero ok lang. masaya naman.
nung mismong kasal naman, pagkagaling sa simbahan, nagphoto shoot kami.
location: ilocos sur, lumang bahay ng hilera
models: kaming magpipinsan
haha. kunwari makalumang panahon. ndi tlga kami nagbihis agad kahit napakahirap ng damit namin para sa photo shoot na yan.
ung bahay, yan ung bahay nila mama nung bata pa sila. mejo matagal na ding walang nakatira jan. pagpasok nga namen, may mga gamit pang nakakalat.. may mga agiw na.. pero may balak ata sila ipaayos..
tapos bago umuwi, dumaan kami ng baguio..para magukay ukay. hehe.
********
start na playoffs sa nba.. =) pustahan kami ni iman.. sna manalo ulet san antonio ko. =)
at speaking of iman.. namimiss ko na yun.. napakatagal na ata naming hindi nagkikita.
[salamat po sa pagbasa ng sinulat ko]
Friday, April 14, 2006
"i'll be on the other side, waiting for you..and cheering you right on."
i watched you cross that thing..a piece of wood? i went first remember? i was on the end waiting for you. you made it, right? i knew you would. just like all those times that you thought you won't.
haha. i remembered aiming my camera at you and pressing the shutter.
i had fun. been a long time since we did that. you may not know but i missed you.
talks. food. laughters. you. us. i missed all of it.
i remembered how busy we were finding edsa, crossing streets with all those drivers that're too stupid to let us cross and all those bullsh*t guys telling us wrong directions, scared but laughing at the same time.
how you grabbed my arm and how i grabbed yours, trusting you with my life, as you trust me with yours.
it's been like that eversince. it's like what? 20 years? hahaha. yeah right, you're older by ten days. that's why i call you ate. i still can't get that out of my system. old habits die hard. while you're neneng to others, you're ate rocelle for me. my best friend, too good to be my sister.
we trusted each other with our secrets, crushes, boyfriends, problems, habits, knowing that we wont let each other down. saving each other from everyone.
you're one person that knows me. what i feel, what i think, even before i tell you. and i know that i don't need to prove myself, just like you dont need to prove yourself to me. the happiest summers, birthdays, christmases, new years, weddings were spent with you. am looking forward to next week by the way. another photography session at the beach? hahaha. bet lolo delfin won't let us use his motor again. haha. knowing us, we'll find a way.=) and you promised to do my make up. i dont want those beauticians-whatever-you-call-them putting whatever-you-call-those-make-ups on my face.
i always admire you for your strength. you keep telling me how stronger i am than you. but im not. i admire you for many things, how you know what you want in life, your eagerness to learn and discover new things, how you get up after you fall, how you fight the demons around you, your principles and poetry and how you don't let others trash you around..
and as you crossed the bridge..i was cheering for you at the other end..and in that moment, i knew that i'll be cheering for you for the rest of my life..
and when i aimed the camera at you..i knew that i will always be your biggest fan..
i know that you'll get everything you're hoping for..and you'll get out there alive.. unscathed..you made it to the other end of the bridge after all..
[salamat po sa pagbasa ng sinulat ko]
